Archiwum 19 lutego 2020


Fantazje
19 lutego 2020, 20:56

                               Etapy fantazji samobójczych 

Fantazje samobójcze

Poziom 1. Wyobrażenia bycia martwym. Do tych fantazji mogą skłaniać np. gry komputerowe, oferujące np. „cztery życia”. Wyobrażenia te powoli zbliżają się do rzeczywistości i skłaniają daną osobę do wprowadzenia ich w czyn.

 

Poziom 2. Wyobrażenia związane z podniesieniem na siebie ręki. Nie zawierają one jeszcze konkretnych planów. Mają najczęściej postać rozważania na temat sposobu popełnienia samobójstwa. Paradoksalnie, w tym miejscu brane są pod uwagę również względy estetyczne. Ludzie ci  są tak zdeterminowani, by doznać ulgi w swoim cierpieniu, że sprawa chwilowego cierpienia w momencie zadawania sobie śmierci schodzi na plan dalszy.

 

Poziom 3. Tu następuje najwyższe zagrożenie samobójstwem. Samobójstwo jest bardzo detalicznie zaplanowane. Kiedy człowiek, wcześniej publicznie fantazjujący na temat swojego samobójstwa, przestaje o tym mówić, to wzrasta bardzo silnie zawężenie dynamiczne i ma miejsce bardzo wysokie prawdopodobieństwo wprowadzenia planów w czyn. Bardzo silny, wszechogarniający  lęk i napięcie emocjonalne: trudno żyć i trudno umrzeć, trudno żyć z problemem i trudno znaleźć rozwiązanie.

 

Syndrom presuicydalny
19 lutego 2020, 19:49

Syndrom

Poniżej przedstawiamy elemnety SYNDROMU PRESUCYDALNEGO

A.  Zawężenie sytuacyjne.

              Czynnik ten dotyczy kilku wymiarów funkcjonowania człowieka:

- sytuacja – okoliczności „zmuszające” człowieka do pozbawienia się życia,    

  brak innego wyjścia. Istotne jest tutaj konfrontowanie się z wynikami  

  własnego postępowania.

- brak zdrowia – nieuleczalna choroba jako impuls do samobójstwa

- własne wyobrażenia na temat zagrożenia – obawa przed nawrotem raka,  

  ciągły lęk,  chęć uwolnienia się

 

 

B.  Zawężenie dynamiczne

 

     Można to porównać do siły, jaką daje przyciąganie ziemskie. „coś” z niezwykłą siła ciągnie człowieka do samounicestwienia się. Jest to silny, wewnętrzny przymus. Taka osoba z jednej strony przezywa lęk przed życiem, z drugiej strony – lęk przed śmiercią, lęk przed zmianą i ni może znaleźć żadnego wyjścia, które dawałoby trochę ulgi. Jedynym wyjściem wydaje się samobójstwo.

 

C. Zawężenie świata wartości.

 

         Stan ten narasta stopniowo i podstępnie. Zaczyna się od pewnego chaosu w tym, co jest ważne i czym się w życiu kierować. Potem te wartości zaczynają się dewaluować. Siła wartości słabnie.  Z czasem te wartości mają już tak małe znaczenie, że przestają wyznaczać człowiekowi jego sposób funkcjonowania.

 

D. Zawężenie interpersonalne.

              Czynnik ten oznacza, że relacje międzyludzkie miedzy tą osobą, a światem zewnętrznym są coraz uboższe. Następuje dewaluacja tych związków, osłabienie i wzrasta ich powierzchowność. Kiedy otoczenie dowiaduje się o śmierci tej osoby, to nie jest w stanie sobie go nawet często dobrze przypomnieć. Notabene, ma z tego tytułu poważne wyrzuty sumienia. Jest to swoiste „wyślizgnięcie” się z życia.

Zasady skutecznej interwencji kryzysowej
19 lutego 2020, 19:43

Interwencja kryzysowa jest działaniem doraźnym i krótkoterminowym zmierzającym do udzielenia natychmiastowej pomocy osobie w kryzysie. Pomoc taka obejmuje: psychoterapię, farmakoterapię, pomoc socjalną, materialną prawną .

 

Aby interwencja kryzysowa była skuteczna musi ona spełniać cztery warunki: 

- Bycie z osobą w kryzysie. Rozpoznanie kryzysu obliguje do pozostawania z klientem do końca, czyli pozytywnego rozwiązania.

- Postępowanie dyrektywne. Działania osoby interweniującej musza być jednoznaczne i zdecydowane, ponieważ osoba w kryzysie nie wie, co robić. Terapeuta przygląda się tej sytuacji z zewnątrz, może podpowiadać rozwiązania i pomagać je realizować.

 - Maksymalna empatia.

 - Uczenie rozwiązań, a nie dawanie gotowych produktów, z wyjątkiem pomocy społecznej. Chodzi o uaktywnienie osoby i wspieranie jej wysiłków

Kryzys jako zjawisko
19 lutego 2020, 19:37

 

                          Kryzys jako zjawisko

 

Określenie kryzys może  ilustrować niespecyficzne zdarzenia w życiu prawie każdego człowieka, takie jak np.: narodziny, rozpoczęcie nauki w szkole, miesiączka, okres dojrzewania, kryzys wieku średniego, emerytura, itp. W tym znaczeniu jest to zjawisko nieuniknione i towarzyszące normalnemu rozwojowi, a pozytywne rozwiązywanie tych kryzysów jest miarą zdrowia psychicznego. Większość powyższych trudności, jakie napotykamy w życiu rozwiązujemy sami. Nasze siły i umiejętności są na tyle wystarczające, że możemy te trudności sami pokonać, co więcej, pozytywne rozwiązanie takiego kryzysu wzmacnia nas i powoduje wejście na wyższy etap rozwojowy.